Landsberska
Odmiana ta została wyhodowana w Gorzowie nad Wartą, który za czasów zaboru pruskiego nosił nazwę, Landsberg. Drzewo jest duże, ale mimo silnego wzrostu wcześnie wchodzi w okres owocowania, owocuje bardzo obficie, choć przeważnie, co dwa lata. W wyjątkowo korzystnych warunkach młode drzewa mogą owocować, co roku. Drzewo jest wrażliwe na mróz oraz na choroby (zwłaszcza na parch jabłoni).Dobrze wyrośnięte owoce Landsberskiej są delikatne, smaczne, ale oprócz owoców dużych daje ona, zwłaszcza na drzewach starszych, dużo owoców drobnych. Pozostają one trawiastozielone do zimy i nigdy nie nabierają należytego smaku. Owoce są nieco stożkowate, jasnożółte lub jasnozielone, czasem ze słabym, rozmytym, pomarańczowym rumieńcem. Dojrzałość zbiorczą osiągają w końcu września lub na początku października, spożywczą — w listopadzie. Nie opadają przedwcześnie, co jest dużą zaletą tej odmiany. Duże owoce źle znoszą transport; można je przechowywać tylko do grudnia, mniejsze zaś do lutego. Landsberska rzadko jest obecnie sadzona w młodych sadach. Wypierają ją odmiany z grupy McIntosha.